Week 35 – Moeilijk en soms ook verdrietig

Net een muisje met al zijn gescheurde stukken magazine!

Lieve lezers,

Er is alweer een weekje voorbij. En ik moet toch even zeggen, wat is het toch heerlijk weer zeg! We mogen weer vol op gaan genieten van het heerlijke zonnetje :-). 

Het is de eerste week dat Benjamin de maandag de hele dag bij het KDV is geweest. En wat is het toch goed gegaan! We kregen weer leuke foto’s van hen een aan het einde van de dag een verslag. 

Ze zeiden dat iedere keer wanneer Benjamin geweest is, ze een verslag typen. Dat is super leuk en fijn om te lezen. Zo ben je toch op de hoogte van je kind en zijn ontwikkelingen terwijl je er niet bij bent. Want zo ben je er toch een beetje meer bij.

De foto die ik zag, was zo enorm schattig. Toen ik Benjamin had afgezet kwam er niet veel later een ander kindje aan. Dat andere kindje is 2 maandjes ouder dan Benjamin, dus zij zitten lekker dicht bij elkaar. Op de foto zat Benjamin ook met dat kindje. Ze zaten tegen over elkaar met, beiden, een big smile op hun snoetjes. Zo lief en schattig. Ze hebben saampjes zitten spelen en een beetje gebrabbeld met elkaar. 

Het zou zo leuk zijn als Benjamin straks een vriendje krijgt, waar hij lekker mee speelt en waar hij ook enorm naar uit kijkt als hij er ook weer is. Ik ben erg benieuwd en ik ben blij dat hij zo blij is. We hebben er toch goed aan gedaan :-). 

Na zo’n dag is Benjamin wel heel erg moe, logisch. Hij viel al in slaap tijdens het geven van de fles. Het in bed leggen ging ook goed. Tot dat hij wakker werd (rond 9). Hij schrok een beetje en wilde graag bij een van ons zijn. Dat heeft Benjamin ook wel vaker op zo’n oppasdag. Hij wil dan even goed knuffelen en bij ons zijn voordat hij gaat slapen. Wel heel lief! 

Verder ben ik hard bezig met leuke foto’s aan het selecteren om te printen bij de Hema. Ik ben namelijk bezig met mijn “Jaarboek” van Studio ins en outs. Een heel leuk bedrijf dat super leuke boeken heeft die je zelf kunt invullen en je een beetje je creativiteit kwijt kunt. Erg leuk!

Vooral zo’n jaarboek. Het eerste jaar is toch het jaar dat het meest veranderd. Dus ik ben benieuwd hoe ik hier op terug ga kijken :-). 

Mijn “Jaarboek”!

Afgelopen week moest ik met Benjamin naar het consultatiebureau. Benjamin zit super goed op de curven en doet het verder ook uitstekend. Hij krijgt alleen nog maar ‘s morgens en ‘s avonds een fles, dus dat is goed (en ook fijn). 

Ik vertelde hen over het slapen van Benjamin. Vooral over de middag. De avond gaat wel goed. Rond half 4 of half 5 ‘s nachts meld hij zich om tussen ons in te willen. Heel soms iets eerder. Maar ‘s middags is gewoon heel lastig. 

Ik vertelde ook dat ik het moeilijk vind als andere (goed bedoeld) advies geven hoe ik het moet doen. Veel zeggen dat ik Benjamin in slaap moet laten huilen, omdat het bij hen goed ging en dat dat dus “blijkbaar” werkt. Maar helaas. Benjamin doet er echt alles om wakker te blijven en blijft huilen. Hij kan uren huilen achter elkaar, zonder in slaap te vallen. Ik doe hem in een slaapzak, het liedje is aan, zijn projector is aan en het kamertje is verder helemaal donker en hij heeft z’n knuffeltje + speentje. 

Ik vind het moeilijk en verdrietig als andere dan zeggen hoe ik het aan moet pakken, terwijl ik al zo veel geprobeerd heb. Ik doe zo m’n best en wil hem zo graag laten slapen, maar soms weet ik niet hoe. Ik loop iedere dag met hem even buiten en als hij zo moe is en ik nog veel moet doen, doe ik hem in de draagzak. 

Het is soms ook gewoon vermoeiend en dan is het best verdrietig als andere je maar blijven vertellen dat je hem in slaap moet laten huilen, terwijl hij dit gewoon NIET doet…

Maar gelukkig heeft het consultatiebureau mij wat tips mee gegeven. Ik neem aan dat ik niet de enige ben die dit heeft, dus hierbij wat tips die ik heb mee gekregen. 

  1. Even laten huilen: baby’s huilen in ritmes. Je hoort ze huilen en dan heel even zijn ze stil. Op dat moment heb je hoop en ben je zo stil mogelijk. Maar juist op dat moment, dat ze heel even stil zijn, loop je het kamertje binnen. Zo worden ze beloond op het juiste. 
  2. Niet aan kijken met het instoppen: je bent in het kamertje en je maakt geen oogcontact. Leg je kindje weer goed neer, dek hem toe, geef z’n speen en geef hem een kusje of een aai over het hoofdje
  3. Herhaal dit zeker een tijdje en zet door. Probeer het zeker een weekje. Zo krijgt je kindje het ook echt door!
  4. Probeer een ritme te hebben. Leg je kindje bijvoorbeeld altijd om 1300 op bed. 
  5. Werkt het echt niet? Heb contact met het consultatiebureau. Ze zijn echt bereid om met jou mee te kijken en komen ook bij je thuis. 
Zo enorm veel liefde voor mijn kleine vriendje

Ik vind het fijn dat ik deze tips heb mee gekregen en ben nu al even bezig met Benjamin. Ik merk dat het wel iets makkelijker is geworden, maar nog steeds niet top. Maar ik ben blij dat ze mij er in steunen en ik hen mag bellen! Ik wil het zeker nog even proberen en ik denk en hoop dat het KDV ook zal helpen. In de zin dat hij echt moe is en snapt dat als hij moe is, slapen ook wel heel fijn kan zijn! Als het na aankomende week niet makkelijker word, bel ik zeker het consultatiebureau. Fijn als zij dan even mee kunnen kijken :-).  

Oh, was ik het bijna vergeten. Ik ben er zelf al aan gewend geraakt (denk ik dan). Benjamin is ook naar de kapper geweest, afgelopen dinsdag. Hij heeft het erg goed gedaan. Voordeel was dat hij al gegeten had, dus hij er nog even tegen aan kon, haha. Maar hij heeft zo’n ander snoetje nu. Dat echte baby is nu wel weg hoor :-0. Maar wat een mopje. Het is een echt stoet mannetje. En ook heeft hij zijn eerste schoentjes gekregen. Hij probeert zichzelf al af en toe op te trekken, maar glijd dan weg… Dus echt enorm leuk!

Dus zo gaan wij lekker door. Maar moet ik zeggen dat Benjamin wel een heerlijk ventje is. Hij is ook vaker erg vrolijk dan dat hij aan het mopperen is. Hij kan wel goed aangeven wat hij wil en vooral wat hij niet wil, haha! Ach. Wat blijft het toch bijzonder. 

Morgen word begint het, de drukke week, vooral op het werk! Ik heb er iniedergeval erg veel zin in. Helaas ben ik niet helemaal fit, maar vanavond ga ik lekker op tijd naar m’n bed! 

Hoe ziet jullie week eruit?

Liefs,
Xo

3 thoughts on “Week 35 – Moeilijk en soms ook verdrietig

Add yours

  1. Weer mooi geschreven Yara. En inderdaad vervelend als iedereen adviezen geeft en het beter weet! Gewoon ene oor in , andere er weer uit.
    Fijn dat het consultatiebureau je tips heeft gegeven en zij bereid zijn met je mee te denken!

    1. Wat lief! Dank je wel.
      Inderdaad heel erg prettig. Ik ben benieuwd en ik ben er zeker van dat het uit eindelijk allemaal goed komt. Zo is ieder kindje weer uniek.

      Nogmaals bedankt, echt heel lief 🙂

  2. Hoi Yara,
    Kan niet echt meepraten want Reef sliep ( en slaapt) goed. Maar je kindje laten huilen daar zou ik ook niet tegen kunnen. Ga op je gevoel af, jij kent hem en weet of het verdriet is of aandacht trekken. De tips van het consultatiebureau zijn denk ik het proberen waard. Succes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Yara, Martin & Benjamin

Up ↑