Week (37)38 – Good to be back

Kusje!

Hoi lieve lezers,

Er heeft een weekje tussen gezeten dat ik even “off line” was. Dit inverband met Benjamin.

Vorige week dinsdag avond begon Benjamin met spugen. Ik vertrouwde het al vrij snel niet en was de woensdag naar de huisarts gegaan. De huisarts vertelde dat ik het weekend aan moest kijken en dat er niks aan de hand is. Het zou een buikgriep zijn en dat heerste toen ook enorm.

Het was vrijdag en Benjamin spuugde, had diarree en wilde niks meer drinken/eten (ook geen flesje melk ipv brood). Ik vertrouwde het niet en we gingen het weekend in (zelf was ik deze dag ook ziek en aan het spugen). Dus toch weer even naar de huisarts gegaan.

De huisarts vertelde dat ik hem paracetamol mocht geven, wat ik al deed. Ook kon ik een middeltje ophalen bij de apotheek tegen het braken. Dit kon ik de dag later, zaterdag, ophalen. Deze heb ik zaterdag opgehaald (toen was ik zelf al wel weer beter en toen was Martin ziek). Na dat ik het opgehaald had, heb ik het meteen aan Benjamin gegeven. In de hoop dat het braken stopt en hij dus iets binnen kan houden.

Ik had al zo veel geprobeerd en het zat gewoon niet lekker. In de middag had ik de huisartspost gebeld en ik kon om 18.00 terecht. Zij gaven aan dat hij niet uitgedroogd was en dat we het nog even moeten aan kijken. Het gekke was gewoon dat hij niet meer plaste en continue plots in slaap viel. Maar, wij waren weer naar huis gestuurd.

Zaterdag avond lagen we op bed en ik zag Benjamin liggen en ik zag gewoon dat zijn snoetje anders was. Dit was niet meer Benjamin. Hij was heel bleek en ziek. Het was kwart over 11 ‘s avonds en Benjamin begon weer te spugen. Erg zielig natuurlijk, maar het duurt ook gewoon lang dat hij ziek is. En dat middetje tegen braken, hielp dus niet voledig. Ik heb zelf zitten huilen, omdat ik het gewoon niet meer wist. Dus weer de huisartspost gebeld en heel goed aangegeven dat ik het niet vertrouwde. Gelukkig mochten we weer langs komen.

Om 00.00 hadden we de afspraak. Het was een fijne arts (zelf ook moeder). Ze gaf ook aan dat het vaak moeilijk te zien is wat er aan de hand is, aangezien ze alleen de buitenkant kunnen controleren. Ze vertelde ons dat ze snapte dat wij ons zorgen maakte en dat als ze ons zo hoorde, Benjamin aan het uitdrogen was.

Ze belde de kinderarts en wij konden meteen door naar de spoedeisende hulp. We waren vrij snel aan de buurt. De kinderarts ging hem wegen en hij was 10% afgevallen in 5 dagen tijd. Dat is behoorlijk veel voor zo’n kleintje. We konden door naar de kinderafdeling en daar zou Benjamin Sonde krijgen.

Wat is dat sneu om te zien. Er ging van alles door me heen. Het was zo naar, maar ook fijn dat er nu iets gaat gebeuren dat Benjamin op gaat knappen.

Het eerste eer na de sonde was Benjamin ontroostbaar. Maar hij wende wel aan de sonde en daarna was het goed en kon hij lekker gaan slapen. Door de sonde kreeg hij ORS toegediend (dit hebben wij hem thuis ook regelmatig gegeven, tot dat hij ook dat weigerde te drinken). Gelukkig mocht ik in het ziekenhuis bij Benjamin blijven. In de ochtend had hij best wel last van de ORS op zijn maagje en hadden ze het stop gezet, voor de rust. Je zag al wel dat hij iets aan het opknappen was. Toch spuugde hij nog en had hij nog diarree die dag. Maar al dat vocht wat hij verloor, kreeg hij er via de sonde weer extra bij, super fijn!

Langzaam mochten we proberen of hij iets wilde eten. Echt alleen geven als hij zelf aangeeft te willen eten. Dit hebben we gedaan. Er ging natuurlijk nog niet zoveel in, maar dit moet ook weer opgebouwd worden. Maandag in de ochtend ging het al zo goed, hij kreeg al weer zijn peuter streken terug en kon weer lachen. Dit was super fijn. We mochten toen ook weer naar huis toe. Thuis had hij nog wel een keer gespuugd en een paar diarree luiers, maar de arts zei dat dat ook mogelijk was. Maar dit was gelukkig niet heel erg, want hij dronk wel weer gewoon zelf. Het heeft wel even geduurd tot dat hij weer de volledige fles op dronk (180cc) en uiteindelijk ook weer brood/potje wilde eten.

Kijk mama!

Nu weer een week verder en het gaat weer als van ouds. Hij eet weet super goed, drinkt goed en kruipt/tijgert er op los! We hebben ons blije kindje weer terug en dat is wat telt.

Dit was voor mij/ons ook een reden om geen blog te typen en even rustig aan te doen op social media, aangezien het gezien voor gaat. Hier voor jullie begrip :-).

Verder gaat ons leven weer verder. Ik ben vandaag weer gaan sporten en daarna zijn we met z’n drietjes bij mijn moeder en stiefvader gaan eten. Mijn zus en haar vriend waren er ook bij, dus was weer gezellig.

Ik ben gisteren ook met mijn moeder naar de stad toe geweest, naar Den Bosch. Het was erg gezellig en ik heb weer broeken die ik GOED pas, na de zwangerschap, hihi. Toch fijn om je weer goed te voelen in je kleren. Zo wil ik minder gaan rondlopen in alleen maar joggingbroeken en slobber truien :-). Weer een beetje netjes en weer gewoon Yara!

Fan van zulk soort bomen!

Oh! Afgelopen donderdag had ik een MRI, eindelijk! Ik loop al een aantal jaar (3 jaar ongeveer) met een lies die telkens “op slot” schiet. Als ik dan op de bank zit of in bed lig en ik wil verzitten/verkiggen of opstaan, lukt dat opeens niet. Dan moet ik het een beetje “los” zien te krijgen en dan hoor je ook echt ‘KNAK’. Niet heel prettig. Er is mij altijd verteld dat dit komt omdat ik hypermobiel ben. Maar dat vond ik best vreemd. Ik ben namelijk al heel mijn leven hypermobiel en heb pas een paar jaar las van mijn lies. Maar nu hebben ze een MRI gemaakt en krijg ik dinsdag de uitslag. Voor dat ze de MRI konden doen, kreeg ik contrastvloeistof toegediend. Dit spoten ze tussen mijn gewrichten in mijn lies. De spuit zelf deed geen zeer, maar die vloeistof… dat deed akelig zeer, haha. Maar we hebben het gehad en ik ben blij dat er naar gekeken is. Nu even afwachten.

Morgen gaat Benjamin weer naar de kindjes (KDV). Ik vind het zo leuk dat hij daar naar toe gaat. Hij brabbeld daar lekker met andere kindjes en kan lekker zijn ei kwijt. Sinds kort kan hij ook meer geluiden maken. Hij vind het erg leuk om zo’n scheet geluid te maken (tong naar buiten en dan blazen). Haha, dat is zo leuk om te zien.

En op de woordjes ‘papa’ en ‘mama’ is hij nog aan het oefenen. Soms lijkt het er wel op dat hij ‘papa’ zegt, maar hij heeft nog niet echt door eat hij zegt en heeft het ook niet tegen iemand. Maar dat komt nog wel. Alles op z’n tijd en we gaan rustig door :-).

Een hele fijne week weer en wij hebben er zin in. Lekker genieten van de mooie, warme dagen die er aan komen!

Liefs,
Xo

2 thoughts on “Week (37)38 – Good to be back

Add yours

  1. Gelukkig heb je je gevoel gevolgd! Schrikken zeg.

    Ps ik ben ook hypermobiel en ik kreeg na de zwangerschap last van mijn linkerheup. Avonds in bed duurt het altijd even voor ik op die kant lekker kan liggen. Met goede Core versterkende oefeningen is het een heel stuk beter geworden, maar dit restje blijft ( ik heb mijn leeftijd ook tegen denk ik 😁).

    1. Haha, wat leuk om te lezen. Ik ben benieuwd. Zodra mijn hockey stopt ga ik zeker even kijken waar ik het hier kan doen en sowieso een keer proef doen. Lijkt me erg leuk als ik het zo lees en zeker prettig als de pijn er minder van wordt. Ik heb zelf nu een hula hoop, dus ook dat ga ik starten, erg leuk!

      Liefs,
      Xo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Yara, Martin & Benjamin

Up ↑