Week 39 – Hondje

Wat een genot

Lieve lezers,

Het is een drukke week geweest. Vooral op werk. Erg druk, maar wel een snelle week! Benjamin is vanaf deze maand zo eenkennig als een hondje (word er gezegd). Ik vind het enorm mee vallen. Hij weet wel duidelijk wie papa en mama zijn, maar huilen als hij bij en ander is, nee dat doet hij niet :-).

Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog wel even moet wennen op het werk. Nu ik er echt werk, draai ik ook 1 avond in de week en dat vind ik nog wel pittig. Omdat je onregelmatig werkt en de kleine wel een ritme moet hebben, vind ik het nog wel even wennen. 

Het is wel fijn dat ik nu echt werk en dus ook betaald krijg, dat is toch wat fijner haha. Maar het is vooral erh fijn dat ik klaar ben met school en mijn diploma in de zak heb. Nog niet helemaal, want ik moet mijn stageverslag nog inleveren, maar daarna mag ik mijn diploma ophalen! Yes!!

Het was weer een overheerlijke week. Wat boffen we met dit heerlijke weer. Vooral erg leuk dat Benjamin ook lekker in z’n korte broek lan rond kruipen. En niet alleen kruipen, hij vindt het ook erg leuk om, als je z’n handjes vast houdt, te stappen. Hij kan dat heel de dag wel doen. 

Maar wat doet Benjamin het toch goed. Na zo ziekjes te zijn geweest, doet hij het uitstekend! Hij blaast veel (met zijn tong naar buiten, plrrrr) en lacht veel. Ook hard brabbelen en om aandacht vragen kan hij goed en dat is zo leuk om te zien. Het is echt een ondeugend kindje. 

Wat ook heel fijn is, is dat Benjamin van de ene dag op de andere dag in eens ‘s morgens en ‘s middags goed slaapt en dat nog wel in z’n eigen bedje. Moet ik stiekem wel vertellen dat dat vandaag niet het geval was, maar vanaf maandag ging het eigenlijk heel goed. Zo’n dag dat het niet goed gaat mag natuurlijk ook een keer :-). ‘s Avonds gaat het nu wel wat lastiger, maar hij heeft overdag wel goed z’n slaapje en dat is erg fijn. Je merkt wel dat hij in zijn bedje niet alleen wil zijn. Hij wil je handje vast houden en zodra hij merkt dat je weg wil gaan, knijpt hij nog even stevig in je vinger. “Laat mij niet alleen papa/mama!”. Aan de ene kant heel lief, aan de andere kant lastig. Maar dat komt wel goed. hij zal beseffen dat hij echt niet zomaar alleen gelaten wordt en wij snel genoeg weer bij hem zijn. Want heel eerlijk, als hij slaapt, kan ik niet wachten tot hij weer wakker is en gezellig mee doet.

Paas-BBQtje

Benjamin is zich zo veel en zo snel aan het ontwikkelen en je groeit als ouder zo mee met je kind. Wat is het fijn en leuk om er zo dicht bij te mogen staan. Ik besef dat ouder zijn toch iets heel speciaals is en niet iedereen gegeven is. Ondanks het niet iedereen gegeven is, kan iedereen het “ouderschap” wel ervaren en hebben. Als ik dan kijk hoe leuk mijn schoonzus en mijn zus met Benjamin zijn, is het toch wel een soort “ouderschap”. Het is pure liefde en dat vind ik bijzonder om te zien. 

Wij hebben gisteren een gezellige dag gehad en ‘s avonds zijn we bij mijn schoonzus wezen bbq’en. Dat was eg gezellig en Benjamin kon een beetje mee doen met de kinderen van m’n schoonzus. Heerlijk! 

Vandaag hebben we ‘s morgens een heel stuk gewandeld (2 uurtjes). Benjamin zat in de draagzak op Martin z’n rug. Dit was voor de eerste keer en het ging uitstekend. Hij vond het erg leuk en kon ook lekker een beetje hangen. Na het middagdutje zijn we naar mijn moeder gegaan en hebben we gebbqt met de familie. Erg gezellig. 

Morgen moet ik weer werken en blijft Benjamin lekker bij zijn papa. Ik hoop dat hij morgen weer makkelijker in slaap komt. Je merkt toch echt dat hij z’n slaapjes nodig heeft en hij daarna weer vrolijk is :-). 

Benjamin is nu alweer 9 maandjes. Hij is gewoon nu net zoalang bij ons samen als dat hij bij mij was… ik vind dit best een speciale maand en ook zeker een hoogtepunt. Je merkt wel dat rond deze tijd veel veranderd. Ik denk niet dat het heel lang duurt voordat hij zelfstandig kan staan en daarna lopen. Hij kan (als hij wil) al goed kruipen, zich optrekken tot staan aan de bank en zich staand houden als hij zich ergens aan vasthoudt. 

Ik ben zo trots en zeg nog regelmatig tegen Martin: “kijk eens! Dat kleine ventje is gewoon van ons!” En dat voelt zo onwijs geweldig. Onze liefde is ongelofelijk groot. Niet alleen voor de kleine, maar ook voor elkaar! En wat is hij toch mooi. Ik ben onwijs op wie hij is en wie hij gaat worden (ja, nu al).

Wat zal het toch leuk zijn als hij straks, als hij ouder is, met zijn papa mee kan naar Martin zijn bedrijf. Samen met papa aanhangwagens verkopen en verhuren. Ik zie ze al helemaal gaan saampjes. Samen met de fiets naar werk fietsen en papa en beetje mee helpen, of juist afleiden, haha!

Voor iedereen die morgen vrij is, nog een heel fijn pasen en geniet er van! Voor de andere, werk ze en maak er wat moois van. Ik ga voor morgen 3 dingen opschrijven/onthouden voor mijzelf wat heel goed is gegaan/waar ik blij mee ben. Zo begin ik in de ochtend, zodat mijn dag positief begint en zo wil ik ook eindigen. Wie doet er met mij mee?

Liefs,
Xo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Yara, Martin & Benjamin

Up ↑