Week 40 – Onwetendheid

Even samen de was doen!

Hee lezers,

Deze week was een best vermoeiende week, om eerlijk te zijn. Soms gaat het even allemaal niet zo makkelijk.

Het was op werk wel een prettige week, maar ik moet nog steeds even wennen dat ik nu echt aan het werk ben. Vooral vanwege de kleine en het ritme. Moet ik wel eerlijk zeggen, dat ik fijne dagen heb moeten werken en alles goed geregeld kreeg.

Jammer genoeg moest ik maandag werken, toen Martin en Benjamin vrij waren vanwege 2e paasdag. Maar ze hebben het saampjes fijn gehad en dat is goed om te horen.

Dinsdag moest ik ook werken en is Benjamin ‘s morgens naar het KDV gegaan. Dat vond hij erg leuk en fijn. Omdat we sowieso nog een inhaal dag hadden, kwam dit natuurlijk super goed uit.

Benjamin doet het verder nog super goed, ondanks hij erg verkouden is :-).

Het ding wat zo vermoeiend is, is Benjamin zijn slaap. Hij sliep paar dagen echt enorm goed, de ochtend, middag en de avond. Nu helaas niet meer. De ochtend niet, de middag niet en de avond niet. De hele dag wil hij eigenlijk niks, hij wil niet kruipen/spelen, hij wil niet op schoot en hij wil niet slapen. Maar daar komen we tot nu toe wel door heen. Gewoon veel en verschillende soorten van entertainment! De avond is wel echt slopend. Hij hoest veel en huilt veel. Hij heeft echt wel last van z’n keel (hij krijgt paracetamol) en ik denk dat hij ook last heeft van meer doorkomende tandjes (hij heeft er nu 1).

Gisteren avond was hij koortsig. Hij voelde erg warm en had 38.5 koorts. Zijn oogjes stonden/staan erg flauw en je merkt aan hem dat hij zich niet zo lekker voelt. Ondanks je alles voor je kindje over hebt, breken die slopende nachten mij wel.
Hopelijk voelt hij zich snel goed! Het is ook zo sneu voor hem!

Ondanks alles wil ik wel zeggen dat het in de ontwikkeling zo razend snel gaat. Hij begint echt steeds meer klanken uit en begrijpt ook steeds meer. Als ik zeg dat iets niet mag, begrijpt hij het prima. Vraagt iemand om zijn handje, heeft hij die. Als ik weg ga zwaai ik altijd en zeg ik “dag dag!” Hij heeft door dat ik weg ga en hij begint steeds meer te begrijpen dat het zwaaien te maken heeft met weg gaan. Laatst waren wij bij mijn oom en tante en ik wilde even de kinderwagen in de auto zetten. Benjamin wilde mee en kroop achter mij aan. Maar ik ging even snel alleen, wel zo makkelijk. Benjamin draaide zich om naar mijn oom en zwaaide. Alsof hij wilde zeggen dat hij weg ging. Heel leuk om te zien dat hij dingen steeds meer aan elkaar linkt en ook begrijpt wat het betekend.

Oh! En lachen kan hij goed hoor. Hij lacht veel en probeer heel de tijd de aandacht te trekken. Heel schattig :-).

Samen wandelen door het bos

Hij slaapt nu trouwens sinds kort met 2 speentjes in bed. Eentje in zijn mond en met de andere in zijn handje. Zijn billetjes liggen ook omhoog en zo slaapt hij. Ik las trouwens dat met de billen omhoog slapen een baby een vertrouwt gevoel geeft, omdat een kindje zo negen maanden in de beuk gezeten heeft. Vaak doen kindjes dit ook voor dat ze gaan tijgeren/kruipen. Maar dat tijgeren en kruipen doet hij al (zelfs stapjes zetten).

Ik probeer hem nu al een beetje “hiep hiep hoera” te leren. Want voor we het weten wordt onze kleine aap alweer 1 jaar. Ik kijk er enorm naar uit. En wat leuk zal dat zijn, dan mag hij ook gaan trakteren bij de kindjes, zo lief!

Benjamin begint ook smaken te herkennen. Als ik hem zijn eten laat zien, of een banaan, wordt hij helemaal enthousiast en begint hij met zijn handen te zwaaien dat hij het wil hebben. Zo leuk om dat zo te zien.

Benjamin ligt zojuist op bed en wij gaan zo koken, de tafeldekken en eten. Hopelijk slaapt Benjamin vanavond lekker door en heeft hij geen last van zijn keel/tandjes.

Na het eten gooi ik mijn post weer online. Als iemand tips heeft of goed bedoelde adviezen, ik lees ze graag. Of heb je zelf een leuk verhaaltje te vertellen, ook die lees ik met veel plezier.

Oh, trouwens. Voor de pijn aan zijn tandjes gebruik ik ‘Dentinox’. Tot nu toe vind hij dat helemaal niks en lukt het dus nog niet echt :-(. Ik wil hem zo graag helpen, maar weet soms ook even niet meer hoe. Maar we doen alles met veel liefde en geduld :-). Ook poets ik zijn (al een beetje door gekomende) tand en hij kauwt dan nog graag na op zijn tandenborstel en de achterkant daarvan.

Een hele fijne avond en tot volgende week.

Ps: net heeft Benjamin nog 2 keer moeten spugen… Ook druipt het kwijl over zijn wangen heen. Zal hij echt zo ziek zijn van het door komen van zijn tanden?

Liefs,
Xo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Yara, Martin & Benjamin

Up ↑